ဖိုးညိဳ

Friday, September 12, 2008

ကဗ်ာေလး တပုဒ္ အေၾကာင္း

ျပည္တြင္းစစ္ကို ေရးတာ ကဗ်ာကုိယ္ထည္က ၁၉၉၄ ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ရတာကေတာ့ ဒီႏွစ္ ၂၀၀၈ ႏွစ္ဦးပိုင္းကမွပါ။
၁၉၉၅ ျဖစ္ရပ္ေတြေအာက္ကေနရခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္လည္းရွိပါေသးတယ္။ ဟိုကၠဴဆိုၿပီး ေရးခဲ့တာပါ။ ေနာက္ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ဟုိကၠဴဆိုတာ ဂ်ပန္မႈ ကဗ်ာပညာ။ ဆရာႀကီး မင္းသု၀ဏ္က အလွမပ်က္ - အနက္မယြင္း မူနဲ႔ လွလွပပ ျပန္ျပခဲ့လို႔သာ က်ေနာ္တို႔စြဲခဲ့ၾကတာ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကုိယ့္ျမန္မာမႈ ကဗ်ာပညာမွာ ၃ ေၾကာင္း ကဗ်ာေတြရွိတာပဲ။ အဲဒီအထဲထည့္ေပါ့။ ဒါဆို ကဗ်ာ ကာရံပံုစံမည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ။ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ ပါရေတာ့မယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကဗ်ာကုိ အခုထိ ေခါင္းစီး မေပးႏုိင္ေသးျပန္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ဒီမွာ တင္ထားလိုက္ဦးမယ္။ စဥ္းစားၾကည့္လို႔ အဆင္မေျပေတာ့လည္း ဟိုကၠဴလိုလို ဘာလိုလိုေပါ့မဟုတ္ဘူးလား။ ညီတို႔၊ ညီမတို႔လည္း ၀ိုင္းစဥ္းစားၾကည့္ပါဦး။

မိုးေတြေလေတြသဲ
အမိုးေပါက္ၿပဲ ႐ြက္ဖ်င္တဲ
ဖားေတြသံစံုဟဲ။

၁၉၉၅

က်ေနာ့္အျမင္ ဗုဒၶ၀င္

ပဏာမ
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသဗၶဳဒႆ

(၁)
ဖြားေတာ္မူခန္း

ေလာကထြဋ္ထား
ျမတ္ဘုရားအတြက္
သူမ အသက္ေပးသြားသည္။

၁၄၊ ၁၁၊ ၁၉၉၈
(ရဟန္းပ်ဳိသမဂၢ စာေစာင္တြင္ ေဖၚျပခဲ့ၿပီး)

(၂)
ေလးေတာ္တင္ခန္း

သိဒၶတၳျဖစ္ျဖစ္
ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္
လူသူေလးပါး ေလးစားလာေအာင္
သမားဂုဏ္ျပ လုပ္ရပ္ေတြ
ခင္းက်င္း ျပေတာ့တာပါပဲ။

၂၄၊ ၁၀၊ ၁၉၉၈

(၃)
ၾကာျခည္လွပ္ခန္း

စံေတာ္၀င္ အဘိဓမၼာစကားနဲ႔
စံေတာ္၀င္ျဖစ္ရပ္
“ပစၥည္းမဲ့လူတန္းစားမွာ
ဆံုး႐ႈံးစရာဆိုလို႔ သံေယာဇဥ္ပဲရွိတယ္
ရရွိမွာကေတာ့ တကမၻာလံုးျဖစ္တယ္”

၄၊ ၀၆၊ ၂၀၀၇

(၄)
ေတာထြက္ခန္း

……!
မိုးႀကိဳးဆယ္စင္း တၿပိဳင္တည္း ပစ္ခြင္းလိုက္သလို
သုေဒၶါဒန
ေသြးေၾကျမစ္မ်ား ပူျပင္းေလာင္ေတာက္
ေသာက မီးေတာင္ေပါက္ကြဲ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ လြင့္၊ ကြဲ၊ ဖြာရရာ
“ငါ့ အနာဂတ္ကမ္းပါး
ၿပိဳက်သြားပါေပါ့လား သားေတာ္ရယ္”

ၿမိဳ႕ျပလူမႈ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ
စြန္႔၍စြန္႔စား
စိတ္ႏု ကိုယ္ႏု ဘ၀ႏုျဖင့္
ေလာကဓံထုကို ထြင္းေဖါက္ေက်ာ္လႊား
အလင္းသစ္စ၊ လမ္းသစ္ျပသူအတြက္
၀မ္းသာ ၀ံ့ႂကြား ဂုဏ္မယူအား။

၁၈၊ ၁၀၊ ၁၉၉၈

(၅)
ဆံေတာ္ပါယ္ခန္း

ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔
မိမိကိုယ္ကို ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕အစ
မဟာ ပစၥည္းမဲ့ ေဂါတမလို႔
ျမည္းဟည္းထေစသတည္း။

၂၆၊ ၀၆၊ ၁၉၉၉

(၆)
သူ႔ဇာတာသေဌးသမီး လွဴဒါန္းသည့္ ႏိုဆြမ္းျဖင့္ အဓိဌာန္ျပဳခန္း

ခိုင္ၾကည္သတၱိ
သမၼာဓိနဲ႔
ရပ္တည္စြဲၿမဲ
တိုက္ပြဲႏႊဲယူ
သစၥာရွာသူဟာ
ေရဆန္လမ္းေတာ့ ျဖတ္ရမယ္။

၄၊ ၀၆၊ ၂၀၀၇

(၇)
မာရ္နတ္ကို ေအာင္ေတာ္မူခန္း

မိစၧာတပ္ႀကီး
ဘယ္မွ်ဟည္းလည္း
ေျမတုန္ဟီးေအာင္ ျပန္တိုက္မယ္။

၃၊ ၀၆၊ ၂၀၀၇

(၈)
အနေႏၵာ ပနႏၵနဂါးအား ေအာင္ေတာ္မူခန္း

ဟဲ့ … ရွင္ေမာဂၢလန္
တိုက္ပြဲ အရွိန္ျမင့္စမ္း … !

သင့္တပ္ကို အျမန္ျဖန္႔
လွံစြပ္တက္
က်ားထိုးလိုက္စမ္းပ။

အင္အားနဲ႔ လွ်င္ျမန္မႈကို အသံုးခ်
ရန္သူကို ခုခံခ်ိန္မရေစနဲ႔
အင္အားကို အင္အားနဲ႔တိုက္တာ
သဘာ၀အရ အခြင့္အေရးျဖစ္တယ္။

၂၃၊ ၀၅၊ ၂၀၀၃

(၉)
ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မ်ားအား တန္းခိုးေတာ္ျပခန္း

ဖုန္းေတာင္းယာစကာ
ေတာထဲကလာတာ
ငခၽြတ္ကေလးပါလို႔
ထင္ထားၾကသူ လူႀကီးလူေကာင္းမ်ား
ပါးစပ္အေဟာင္းသား။

၂၂၊ ၀၅၊ ၂၀၀၃

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

(ဗုဒၶ၀င္အခန္းေတြက က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အတင္းလုပ္ၾကံၿပီး ေရးရေတာ့မယ့္ က်န္တဲ့အခန္းေတြ ကိုေတာ့ ဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္ အာ႐ံု၀င္စားသေလာက္ေသာ အခန္းေတြကိုသာ ေရးထား လိုက္ပါတယ္။)

ႏွင္းခြဲကေလာင္သို႔ ျပန္ၾကားခ်က္

ကမ္းလြန္ေလျဖစ္မွေတာ့
က်ည္ကြယ္၊ မ်က္ကြယ္ဆိုတာ
ရွိဦးမွာတဲ့လား။

ဒါ …
ဘယ္သူ႔ေကာင္းမႈျပဳခ်က္တဲ့လဲ
ငါခ်စ္တဲ့ “ျမစ္” ေတြ
ျမစ္က်ဳိးအင္းျဖစ္ခဲ့ၾက။

လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမွသည္
ေျမျပန္႔ေတာင္ေပၚ ပင္လယ္ျခားမက်န္
ေနအလင္း၏ ေႏြးေထြးမႈမရွိ
ရာသီဥတုကိုက
ထံု
ထိုင္း
မႈိင္း
ေ၀။

ဘုရားသခင္ စီရင္ပုိင္ခြင့္၊
ကံၾကမၼာ၊
အုပ္စိုးသူေတြက လုယူလိုက္တာပ။

အေရွ႕ဥေရာပရဲ႕ ႏွင္းေတာထဲ
ေခါင္းထိုးၿပီး မအိပ္လိုက္ေလနဲ႔ဦး ကိုခ်ဳိ
ယဥ္ေက်းမႈတိုက္ပြဲအတြက္
ခင္ဗ်ားရဲ႕ကေလာင္ကို
က်ည္အျပည့္္ျဖည့္
တိုက္ပြဲ၀င္လိုက္စမ္းပ။

ႏွင္းခဲေပ်ာ္ခ်ိန္မွာ
ေနရာင္လာမယ္
ခင္ဗ်ားကေလာင္
ႏွင္းခြဲကေလာင္အျဖစ္
ရင္ဖြင့္ျပန္လာတဲ့အခါ
က်ေနာ္တို႔အတူ ထမင္းလက္ဆံုစားၾကမယ္
ေနာက္ၿပီး …
ေလထန္ကုန္းမွာ လက္ဖက္ရည္အတူေသာက္ၾကမယ္။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
႐ိုးမ ၃ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး။

Tuesday, September 9, 2008

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေသာ၀ါဒ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ။ ထိုေႂကြးေၾကာ္သံ တျပည္လံုးညံခဲ့ဖူးသည္။ က်ေနာ္တို႔ကို ဖမ္းစားခ့ဲဖူးသည္။ မွန္သည္။ က်ေနာ္က (၇) တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ကတည္းက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြႏွင့္ ေမတၱာမွ်ေနသူ။ ေလဆိုင္ဆံု၊ ေဒါင္ဆိုင္ စသည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ နာမတို႔ျဖင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို ခ်စ္ရည္ ႐ႊမ္းစြာ က်ေနာ္တို႔ ေခၚခဲ့ၾကဖူးသည္။

ေျမစိုက္တဲသ႑ာန္ အခင္းအက်င္း။ ခံုပုကေလးမ်ား တန္းစီရပ္ၿပီး အမွတ္စဥ္ မွတ္ေနသည့္ေနရာ။ “စားပြဲ နံပါတ္ ၁ မွာ ခ်ဳိ၊ ေပါ့၊ က် ၅ ခြပ္နဲ႔ စီးကရက္တပြဲခ်ေပးပါေဟ့” သဂၤဟ၊ စိန္၊ ေ႐ႊလည္တိုင္၊ ကမၻာသစ္၊ ေ႐ႊအိမ္စီ၊ ဆည္းဆာ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ကေလးက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔၏ အမည္မ်ားကို ယခုတိုင္ပင္ အလြတ္ရေနေသးသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ားက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ ဖြင့္ထားသည့္ ေတးခ်င္းမ်ားလို က်ေနာ္တို႔ဘ၀ေတြ စည္းခ်က္မွန္ေနသည့္ ကာလမ်ား။ ထိုအခ်ိန္မ်ားက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကို ဘိန္းစြဲသလို စြဲေနခဲ့ၾကသည့္ ကာလမ်ား။ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ျခင္းကိုေတာ့ မဟုတ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ျခင္းကိုသာ။ ထိုအခ်ိန္ကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ အက်ရည္မ်ားလွသည့္ ဂိတ္ဆံုးေပါ့က် လက္ဖက္ရည္ တခြက္ဟု နည္းမလည္ခဲ့ၾက။ လြန္ေရာႂကြံေရာ သူ႔ရွိလွ ခ်ဳိက်ေလာက္ပဲလို႔ ထင္ခဲ့ၾက။

က်ေနာ္တို႔ဘ၀၏ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္မ်ားကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ တခြက္ရွိလွ်င္ပင္ အတူခြဲေသာက္ခဲ့ၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔ဘ၀မ်ား၏ အေစာဆံုးေသာ ႏိုးၾကားမႈမ်ားသည္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔တြင္ ခုန္ထခဲ့ၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔ဘ၀၏ အေစာဆံုး အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲမ်ား သည္လည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔သာလွ်င္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကဗ်ာကာရံတို႔သည္လည္း စီးေမ်ာခဲ့ၾကသည္။ ဒႆန အေရာင္တို႔သည္လည္း ေတာက္ပၾကကုန္သည္။ လူငယ္တို႔ဘာ၀ ရင္ဘတ္မ်ားသည္ ပူးကပ္ ၾကကုန္သည္။ တဦးႏွင့္ တဦး ခ်ဳိ၊ ခါး၊ ေပါ့၊ ေလး သတိေပးခဲ့ၾကသည္မွာလည္း ဤသည့္ ေနရာသည္သာ။ စီးကရက္မီးခိုးမ်ားက့ဲသို႔ လြင့္ပ်ယ္လြယ္လွေသာ အိမ္မက္ႏုႏုမ်ားကိုလည္း ႐ႈိက္ဖြာခဲ့ၾကဖူးသည္။ ခ်နင္းခံ ေျမသားလို ရင့္မာလွသည့္ ယံုၾကည္မႈမ်ားသည္လည္း ေၾကးေပါင္းထခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ေျပာရမည္ဆိုလ်င္ က်ေနာ္တို႔ေတာခိုပုန္ကုန္ၾကဖို႔ကိုပင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္ႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အဆက္ျပတ္ခဲ့ရသည္က လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို ၀င္ေရာက္သည့္ အခ်ိန္မွ စခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ရံဖန္ရံခါေလာက္တြင္သာ သူႏွင့္ ဆံုျဖစ္ေတာ့သည္။ ေျပာရလ်င္ ျဖစ္သြား၊ ျဖတ္လာ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကရျခင္း။ ထုိသို႔ ေတာခဲ ေတာင္ထဲတြင္ ရံဖန္ရံခါ ေတြ႔ခြင့္ရသည္ကပင္ ေမ့ရက္စရာမရွိ။ လေရာင္၊ ေတာင္တန္း၊ ေတာစိမ္းအုပ္မႈိင္း၊ မီးဖို၀ိုင္းၾကားမွ ၀ါးေမွးနံ႔သင္းျမေနသည့္ လက္ဖက္ရည္၊ ၿမိဳ႕ျပ ရင္ခံုသံေတြ အတြင္းစီး စီးေနသည့္ သူပုန္ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ထုိညမ်ားက လက္ဖက္ရည္မူးၿပီး အိပ္မရၾက။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဘာသာစကားေတြကို အငမ္းမရ တသသေျပာၾက။ ၀မ္းတီး ေပါ့က်၊ မွာသံေတြက ဆပ္ျပာပူေပါင္းေတြကို မႈတ္ထုတ္လိုက္ၿပီး တေဖာက္ေဖာက္ေပါက္ကုန္ၾကသလို။ အမွန္တကယ္က ရွိသမွ် ေငြကေလး ေၾကးကေလး အပိုအလွ်ံရွိမွ ရသေလာက္၀ယ္ထားေသာ ႏိုဆီ၊ သၾကား၊ လက္ဖက္ေျခာက္မ်ားကို အိုးတလံုးထဲ စုပံုထည့္ၿပီး ေရာေမႊထားတာပါ။ ဘာကိုပဲ မွာမွာ အမ်ဳိးတည္းကိုသာ ရေပမည္။ ေစတနာ့ ၀န္ထမ္း စားပြဲထိုးေတြလည္း ေပၚလာ။ ထိုအခင္းအက်င္းကိုၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးမႈလႈိင္းေတြ တလိမ့္လိမ့္။

က်ေနာ္တို႔ ေတာင္ယာကုန္လုပ္ဆက္ဆံေရးအခင္းအက်င္း စစ္ေျမျပင္ေက်းလက္မွသည္ ၀ိေရာဓိလြင္ျပင္ဆီ သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္ အတူ ၀ါးခြပ္ႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ခဲ့ၾကသူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား မရွိၾကေတာ့ၿပီ။ တခ်ဳိ႕ ရန္သူစစ္အုပ္စုကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ရင္း ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္စြာ က်ဆံုး ခဲ့ၾက။ တခ်ဳိ႕လည္း ယံုၾကည္ခ်က္ အလွမ္းႀကဲလို႔ ကိုယ့္ေျမပံုကိုယ္ေရးဆြဲၿပီး ခရီးဆက္ကုန္ၾက။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဦးလည္မသုန္။

ျမစ္တခုတြင္ ေရ ၂ ခါခ်ဳိး၍မရ။ အေျခအေနေတြက ေျပာင္းလဲလာသည္။ အေျပာင္းအလဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကိုယ္တုိင္ပင္ ရင္သပ္႐ႈ႕ေမာ။ လက္ဖက္ရည္ေတြက အသင့္ေဖ်ာ္၍ရေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ဘ၀သို႔ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ မီဒီယာလႈိင္းစီးရင္း အင္တာနတ္ကာဖီး ဆိုတာေတြ ေပၚလာသည္။ လက္ဖက္ရည္ႏွင့္ ေကာ္ဖီကုိမေရာင္း သတင္းႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးကို ေရာင္းသည္။ ျမန္မာျပည္မွာကိုက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈရွိေနၿပီ။ မစၥတာဂစ္တာလို အႏုပညာေတြနဲ႔ ခုန္လႈပ္ေနတဲ့ ကာေဖး ဆိုင္ေတြ၊ ေခတ္မီသပ္ရပ္တဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြေပၚလာၿပီ။ အကန္႔အသက္ႀကီးမားတဲ့ အင္တာနက္ ကာဖီးဆိုတာေတြလည္း ေပၚေနခဲ့ေပၿပီ။ သို႔ေသာ္ လူထုဘ၀နဲ႔ေတာ့ ကင္းေ၀းေနဆဲ။ လူထုကေတာ့ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြမွာပဲ အဖန္ရည္မ်ားလွတဲ့ ဘ၀ေပါ့က်လက္ဖက္ရည္ေတြကို ေသာက္ေနရဆဲ။ မိသားစုေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရးသတင္းဖလွယ္မႈမ်ား ေခတ္ၿပိဳင္ေျပးလႊားေနဆဲပင္။

တိုင္းျပည္ကလည္း ကတိမ္းကပါး။ ဗမာျပည္ဖြား တိုင္းရင္းသားမ်ား အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ေတာေျပာင္းေနၾက ေသာကာလ။ ဗမာျပည္ရဲ႕ အေျခခံလူထု လူတန္းစားအေတာ္မ်ားမ်ား ထိုင္းႏုိင္ငံထဲမွာ။ ႀကံဳရာက်ပန္း။ ဘ၀နဲ႔ ရင္းၿပီး ၀မ္းစာကို ျဖည့္တင္းေနရ။ ဘ၀ေတြ အနာႀကီးနာ။ ဇာတိပုည ဂုဏ္မာနေတြ ေရစီးကမ္းၿပိဳ လိုက္ေနၾကရ။

ဤသို႔ျဖင့္ ေတာခိုေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေတာေျပာင္းဗမာျပည္သားမ်ား အမွတ္တခုတြင္ ဆံုေတြ႔ ၾကေတာ့သည္။ ထိုဆံုမွတ္တြင္ ထိုင္း - ဗမာ ကျပား လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားရွိသည္။ ယဥ္ေက်းမႈေတြက ေျပာင္းကုန္ၿပီ၊ မတ္တပ္ခံုေတြက အမ်ားစု။ ထို႔အတူ ဗမာျပည္သား အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ဘ၀ကိုယ္၌ကလည္း မိုးတိုးမတ္တက္။ ဟန္က်ပန္က် ထိုင္ရသည္ဟူ၍ မရွိ။ က်ပ္တည္းလွသည့္ ျမန္မာအလုပ္သမားတို႔၏ ဘ၀ေတြထဲကို မက်ယ္၀န္းလွတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔ ေပါင္းစပ္မိေတာ့သည္။
အေျပာင္းအလဲႀကီး ေျပာင္းလဲေနသည္ကေတာ့ အမွန္။ ဒီမွာကေတာ့ ကာရာအိုေကပါ ဆိုလို႔ရေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပင္ရွိသည္။ ကက္စက္တိပ္ေခြေနရာမွာ ဗီစီဒီဓါတ္ျပားေတြ ၀င္ေရာက္လာေပၿပီ။ တခ်ဳိ႕ဆိုင္မ်ားဆိုလ်င္ ညဘက္အထိဖြင့္သည္။ ထိုဆိုင္မ်ားတြင္ ညဖက္ဆို ဗီဒီယိုဇာတ္ကားျပသည္။ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား တေန႔တာ ဘ၀အေမာေတြကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ အေၾကာေလ်ာ့သည္။

မဲေဆာက္ေစ်းတန္းထဲက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လမ္းၾကားက ေက်ာ္ၾကားလွသည္။ ႐ႈပ္ေထြးမႈမ်ားျဖင့္ စည္ကား သည္ဟုပင္ ေျပာရမည္လားမသိ။ ဘ၀ေတြ လံုးေထြးရစ္ေႏွာင္ေနၾကသည္က အမွန္။ ကာရာအိုေက ဆိုသံေတြလည္း ေ၀စည္လွသည္။ ဒီလမ္းၾကားကို ထိုင္းရဲမ်ားကလည္း မၾကာခဏဆိုသလို ၀င္ဖမ္းေလ့ ရွိသည့္ ေနရာ။ ၄၈ ကီလိုဆိုသည္ ထိုင္း႐ြာမွာပင္ ျမန္မာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ၃ ဆိုင္ေလာက္ရွိသည္။ ညဖက္ဆို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကေလးမ်ားတြင္ အလုပ္သမားမ်ားစုဆံုၾကၿပီ။ တေန႔လံုး လုပ္ငန္းခြင္ထဲက ပင္ပမ္းခဲ့သမွ် ညဖက္မွာ နားနားေနေန လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၿကပိး ဇာတ္လမ္းၾကည့္ၾကသည္။

သတင္းနည္းပညာေခတ္ဟု ၀ိၿဂိဳလ္ျပဳေနၾကေသာ္လည္း အေျခခံလူထုအတြက္ကေတာ့ အလွမ္းေ၀း ေနဆဲပင္။အင္တာနက္ ကာဖီးလို နည္းပညာဆက္သြယ္ေရးစနစ္ကို က်ေနာ္တို႔လူထု မတတ္ႏုိင္။ က်ေနာ္တို႔ လူထု၏ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္က ဒူးတိုက္သတင္းဖလွယ္သည့္ စနစ္။ ထိုစနစ္ကို အသံုးမ်ားသည့္ေနရာက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သည္ မီဒီယာစင္တာလည္း ျဖစ္ေနေတာ့သည္။

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တို႔၏ အေနအထားႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ဘ၀ကုိ တြဲခ်ည္စဥ္းစားေနရာက အေျပာင္းအလဲမ်ားကို သတိထားမိလာသည္။ အေျပာင္းအလဲမ်ားက အေထြေထြ။ ေခတ္ေတြ၊ ဘ၀ေတြ၊ ယံုၾကည္ခ်က္တန္ဖိုးေတြ။ လူေတြ။ ထိုအေျပာင္းအလဲမ်ားထဲတြင္မွ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားက ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈရွိစြာ လိုက္ပါေနခ့ဲသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားထဲတြင္ ေခတ္ရဲ႕ ဘ၀အေမာေတြရွိသည္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ လႈိင္းတံပိုးေတြရွိသည္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ အိပ္မက္ေတြရွိသည္။ ဘ၀ျပႆနာေတြရွိသည္။ ရင္းႏွီးပြင့္လင္းမႈေတြရွိသည္။ ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ စိတ္ေတြရွိသည္။ ေ၀ဖန္သံုးသပ္မႈေတြ ရွိသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္သည့္၀ါဒက ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဦး မည္ ျဖစ္သည္။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားစာေစာင္ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ (၆) တြင္ ေဖၚျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

အႏုလံု ပဋိလံု

မနာက်င္ခဲ့ပါဘူး
လႈပ္ရွားစစ္၊ အေျခခံေဒသ၊ ေတာင္ယာေက်းလက္။

“ယာေတာရဲ႕အလယ္
ငါေျပာမယ္ေ႐ႊရွင္ဘုရင္ရဲ႕ … နင္ဆင္ျခင္ဦး” ဆိုၿပီး
တရားျပ နားမခ်ခဲ့ပါဘူး
ေသနတ္နဲ႔သာ ႏုိင္ငံေရးစကားေျပာခဲ့တယ္
စစ္ေျမျပင္ေက်းလက္မွာ။

အခုေတာ့လည္း …
နံ၊ ထိ၊ ၾကား၊ သိ ရတာေတြ
ဟိုတေကြ႔၊ ဒီတေကြ႔နဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ေတြ
အျမီးအေမာက္မတည့္တာေတြ
စည္းေပါက္ခဲ့တာေတြ
ဘ၀အေပၚ ဖားဥစြဲသလို မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။

ဂက္စ္ (GAS) ကုန္သြားလို႔ လြင့္ျပစ္ခဲ့ရတဲ့ မီးခ်စ္ေတြလည္း
မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။
ဟာမိုနီမဆိုတက္လို႔ အလွည့္က်စာရင္း ပါယ္ဖ်တ္ခံလိုက္ရတဲ့
စင္ေပၚဂီတပြဲေတြလည္း
မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။
ညႇိရင္းပ်က္ခဲ့ရတဲ့ ဂစ္တာႀကိဳးမ်ားသည္လည္းေကာင္း
သင္မေကာင္း၍ ကၽြႏု္ပ္ဆိုးခဲ့ေသာ အႀကိမ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
ကၽြႏု္မေကာင္း၍ သင္ဆိုးခဲ့ေသာ အႀကိမ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
မူးၿပီးေမွာက္ခဲ့ေသာ အႀကိမ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
႐ူးၿပီးေဖာက္ခဲ့ေသာ အႀကိမ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။

မ်ားလြန္းလွပါၿပီ … မ်ားလြန္းလွပါၿပီ …
… တကယ့္ကို မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။

ဒါဟာ … ဘ၀ဆိုတာပါပဲေလ။

ဘ၀ဆိုတာ
ေဆးေပါင္းခေနတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္ည မဟုတ္။
ေဆးစားမွားတဲ့ညေတြကေတာ့
ငါ့ပင္စည္မွာ က်ီးေပါင္းထခဲ့ေခ်ၿပီ။

ၾကမၼာငင္မႈအမွားပါလို႔
ထမင္းရည္ပူကို လ်ာလႊဲလိုသူမဟုတ္ပါဘူး။

အခုေတာ့
ေျမႏိုမ့္သူမွာ လွံအစင္းေပါင္းမ်ားစြာ
ေလာကဓံေရ …
အခ်ဳိးခံရတာခ်င္းအတူတူ
မွ်စ္လိုမ်ဳိး ရွာေဖြခ်ဳိးရတဲ့ဘ၀မ်ဳိး
ရလိုက္ခ်င္စမ္းပါဘိ။

ကြယ္ …
သံေ၀ဂတရားေတာင္မွ
လြတ္ေျမာက္စြာ ပြားမ်ားလို႔မရေတာ့ပါလားကြယ္။

ေရွးဦးလူသားေတြ
အျပည့္ကိန္းကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိသလိုမ်ဳိး
အံ့ၾသမႈေတြ တြန္းမိ၊ တိုက္မိ။

တကယ္ေတာ့လည္း
ေက်းလက္႐ိုးသားမႈကို ခ်စ္ခင္ရင္း
တဘက္မွာ ေရတိမ္နစ္ေနရတာေလာက္
ဇာတ္နာတာ
ဘာရွိဦးမွာလည္းေလ။
(ခြင့္လႊတ္ပ ရဲေဘာ္ေအာင္ႏုိင္ထြန္းတို႔ေရ …)

ေတာင္ယာတခင္း စပါးေကာင္းဖို႔ဆိုတာ
မီးေလာင္ေကာင္းဖို႔လည္းလို
ေပါင္းလိုက္ႏုိင္ဖို႔လည္း လိုသတဲ့။
ငါ့စပါးခင္းညံ့ေနတာ
မီးေလာင္မနာခဲ့လို႔လား
ေပါင္းမႏုိင္လို႔လား
ရာသီဥတုကိုလည္း ထည့္စဥ္းစားရမယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔
ပဋိပကၡရဲ႕ အႏွံအျပားတည္ရွိမႈကိုေသာ္လည္းေကာင္း
မတူတဲ့ပဋိပကၡကို မတူသည့္နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းျခင္းကို လည္းေကာင္း
နာက်င္စြာ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ခဲ့။

အထီးက်န္ျခင္းကိုယ္၌ကလည္းပဲ
လြမ္းစရာေကာင္းမေနေပဘူးလား ဥၾသငွက္ငယ္ငဲ့
ငါလည္းပဲ
ငါ့အလြမ္းေတြကို သံစဥ္လုပ္ၾကည့္တယ္
သာယာပီျပင္တယ္လို႔ကို မရွိပါလားကြယ္။

ဘ၀ဆိုတာ
ဘ၀ကို ေထာင္ထားျခားနားႏုိင္မွ
ဘ၀ပီသမွာပေလ။

ဒီဘ၀ထဲ
အသုိင္းအ၀ိုင္းနည္းသူေတြဟာ
ဆိုင္း၀ိုင္းထဲက ပတ္မႀကီးလို
အထုအေထာင္းခံရတာပါမယ္၊
(အခန္႔မသင့္ရင္)
မင္းသားႀကီးမလုပ္ရသူေတြက
ဓားနဲ႔ ထိုးခြဲတာကိုလည္း
မ႐ူႏုိင္၊ မ႐ႈိက္ႏုိင္ ခံရႏုိင္ပါေသးတယ္။

ပန္းအေသေတြလို
စမ္းေရမွာ ငါတို႔ဘ၀ေတြေပါေလာေမ်ာေတာ့
ပန္းေလွေလးေတြလွလိုက္တာလို႔
ၿမိန္႔ၿမိန္႔ႀကီး ျပံဳးၿပီး ေျပာတာကိုလည္း ျမင္ရၾကားရပါလိမ့္မယ္။

သူလိမ္ေနတာကုိယ္သိေပမယ့္
ကိုယ္လိမ္တာသူမသိေအာင္
ပိပိရိရိ အလိမ္ခံေပးလိုက္ရတာေတြပါမယ္။

သူ႔ကိစၥအၿပီးမွာ
သြားၾကားထိုးတံလို လႊင့္ပစ္ခံရတာေတြပါမယ္။

သူငယ္ခ်င္းအေရာင္မ်ားေရ
တုိ႔ဘယ္ေလာက္မ်ား စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ၾကသလဲ
ေတာ္လွန္ေရးမွာလည္း
ေတာ္လွန္ေရး အနိဠာ႐ံုဆိုတာ ရွိတာပေလ။

ေလာကဓံကိုလည္း ေပါင္းရဲ၊ သင္းရဲရမယ္၊
ကိုယ့္ကိုကုိယ္လည္း ေထာင္ထားျခားနားရဲရမယ္၊
ငွက္ဖ်ားပိုးေတြ မိုးလို႐ြာေနတဲ့ ကၽြန္းပြင့္ခ်ိန္မွာလည္း ရွင္သန္ရဲရမယ္။

ေခ်ာ္လဲလို ေရာထိုင္ရင္ ေျမကိုင္႐ံုရွိမွာပ။

ႀကီးျမတ္သူျဖစ္ခ်င္ရင္
ႀကီးက်ယ္တဲ့ ရင္ဘတ္ရွိရေပမေပါ့
ငါလိုခ်င္တာ ဒါပဲ။

တဘသ၀ကို
႐ိုးသားျခင္းနဲ႔ ပါးနပ္ျခင္း
ဘယ္ႏွစ္ေအာင္စစီ စပ္ဟပ္သင့္သလဲဆိုတဲ့ကိစၥ
ငါတို႔ ထည့္တြက္ စဥ္းစားစရာမလို
မီးသီးဆိုတာ
အႀကိမ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ေလာက္မွားၿပီးမွ ျဖစ္ခဲ့တာ။

ျဖစ္ခဲ့တာမွန္သမွ် ျဖတ္ခဲ့ရတယ္။

ငါ့စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြဟာ
ေႏွးေႏွးလိမ့္လိမ့္ တြားသြားေနဆဲ
ျပန္က်မိုးေတြ ႐ြာခ်ႏုိင္ဖို႔
ေႏွးေႏွးလိမ့္လိမ့္ တြားသြားေနဆဲ။

သ႐ုပ္မွန္၀ါဒကို ခ်စ္တယ္။

ငါဟာ
ေရေသာက္ျမစ္တခုလို
ထုနဲ႔ ထည္နဲ႔ ပတ္ခ်ာလည္ ဖိအားေတြၾကားက
ဖြံ႔ထြားေနတာျဖစ္တယ္။

ဗူးေလးရာ ဖ႐ံုဆင့္ဆိုသလို
အမွားအယြင္းေတြ သီးပြင့္ခဲ့ဖူးတယ္။

ကြယ္ …
ေလာကဓံဆိုတာလည္း
အထက္ ၄ ပါး၊ ေအာက္ ၄ ပါးနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာမဟုတ္လား။

ေနေတြ၊
လေတြ
မိုးႀကိဳးေတြ၊
မုန္တိုင္းေတြစံုမွ
ေလာကပီသမွာပေလ။

ရဲေဘာ္ဗဟိန္းထက္ေရ …
အဲဒီလို ကံနာ ၀ဋ္နာေတြနဲ႔
ဒါဏ္ရာေတြေပပြေနတဲ့ မင္းအေဖမွာကလည္း
႐ူးသြပ္မႈႀကီး ၂ ခုက ရွိေသးသကြယ့္။
တခုက
တဘ၀စာ ထုဆစ္ခဲ့သမွ် ကဗ်ာေတြကို
ေ႐ႊတိဂံုဘုရားမွာ ဌာပနာထားခ်င္တဲ့ကိစၥ၊
ေနာက္တခုက
သူပုန္ေမွာ္ေအာင္ခ်င္တဲ့ ကိစၥ။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
(သစၥာ ေတာ္လွန္ေရးစာေပမဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။)

Monday, September 8, 2008

ညတုိက္ပြဲ

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

က်ေနာ္တို႔ဟာ
သတ္မွတ္ထားတဲ့ ‘၆ လံုး’ေရာက္ဖို႔
သေဘာတရားလမ္းညႊန္ခ်က္ေတြနဲ႔အညီ
ေန႔ေရာ ညပါ ခ်ီတတ္ခဲ့ၾက။

ျခံဳခိုတိုက္ပြဲနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ
က်ေနာ္တို႔ဟာ
စစ္ေၾကာင္းေလ်ာက္ ခ်ီတတ္ေနရသူပီပီ
ခုခံကာကြယ္ေရးကိုသာ ျပင္ဆင္ႏုိင္ခဲ့
အဓိက က
‘မပည’ မေပ်ာက္ဖို႔မဟုတ္လား။

ညတိုက္ပြဲတိုက္တဲ့အခါ
လူမွားၿပီး မပစ္ဖို႔အတြက္
ေသနတ္သံကိုခြဲျခားတက္ရမယ္
အေရးႀကီးဆံုး‘ညစာ’ကို မွတ္မိေနရမယ္။

တရားအရေတာ့
ကိုယ္က သူ႔ကို မတိုက္ရင္
ကိုယ့္ကို သူက တိုက္သတဲ့။

ေအးဗ်ာ
ည့ံတယ္ပဲေျပာေျပာ
တဘက္ရဲ႕ေသနတ္သံ ဒိုင္း ခနဲညံ
သူ႔ရဲ႕ေျပာင္း၀က ျဖာ ခနဲမီးပြင့္မွ
ျပန္ျပန္ပစ္ခဲ့ရ
အဓိက က
‘၆ လံုး’ မွာ ‘ေရာင္နီျပ’ ဖို႔ပဲမဟုတ္လား။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

၆ လံုး။ ။ စစ္တပ္သံုးစကား
တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ရမည့္ ရည္မွန္းခ်က္ေနရာအား ေျမပံုပါ ဂဏန္း ၆ လံုးျဖင့္ ေဖၚျပျခင္း။ တနည္း ေျမပံုညႊန္း
မပည။ ။ စစ္တပ္သံုးစကား
ေျမပံုညႊန္း
ညစာ။ ။ စစ္တပ္သံုးစကား
ညတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ လူမမွားေစရန္ေပးထားသည့္ စကား၀ွက္
ေရာင္နီျပ။ ။ စစ္တပ္သံုးစကား
ေရာက္ရွိၿပီ

အႏွစ္ ၂၀ ထဲက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

ယခုႏွစ္သည္ ၁၃၅၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု အႏွစ္၂၀ ျပည့္ႏွစ္ ျဖစ္သလို ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) . အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ႏွစ္လည္း ျဖစ္သည္။ အႏွစ္ ၂၀ ဟူသည္ မ်ဳိးဆက္တဆက္ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္က ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ပထမမ်ဳိးဆက္ ျဖတ္သန္းခဲ့သည့္ ခရီးလမ္းကို ေစ့ငုေနမိသည္။ အႏွစ္ ၂၀ သို႔ ဒုတ္ဒုတ္ထိေရာက္၍ ABSDF ၏ ပထမမ်ဳိးဆက္ေခါင္းေဆာင္မႈ အမ်ားစုအား ျပန္လွည့္ၾကည့္ေသာအခါ သူတို႔ မရွိၾကေတာ့။

ABSDF ပထမမ်ဳိးဆက္၏ အႏွစ္ ၂၀ ခရီးအား ျပန္ၾကည့္ေသာအခါ ---

ABSDF ပထမမ်ဳိးဆက္၏ ေကာင္းမႈမ်ားအျဖစ္ ---
- ABSDF အား ၁၃၅၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု မ်ဳိးဆက္၏ တပ္ဦးအဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ သမိုင္းအေမြဆက္ခံကာ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ခဲ့သည္။

- ဗမာျပည္အႏွံ႔အျပားရွိ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးေဒသအသီးသီးသို႔ ေရာက္ရွိေန ေသာ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု ေက်ာင္းသားအမ်ားစုအား စုစည္း၍ ABSDF အား ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ခဲ့သည္။

- ၁၃၅၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု၏ အျမင့္ဆုံးေၾကြးေၾကာ္သံျဖစ္သည့္ “ရ ရင္ ရ။ မရ ရင္ ခ်” ေၾကြးေၾကာ္သံအား လူထုလမ္းညႊန္ခ်က္အျဖစ္သေဘာထားကာ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ကို ဖြဲ႔စည္းထူေထာင္ ႏုိင္ခဲ့သည္။

- စစ္အုပ္စု၏လက္ေအာက္တြင္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းျဖင့္ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးမ်ားကို ရရွိႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ (ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈ ။ အပုိဒ္ခြဲ ၄ မွ) --- ဟု ယံုၾကည္ခံယူကာ ေန၀င္း စစ္အုပ္စုအား အျပီးအျပတ္ ေခ်မႈန္းေဖ်ာက္ဖ်က္မည့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကို ေအာင္ျမင္သည္ အထိိ ဆင္ႏႊဲသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း (ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၅ မွ) --- ေၾကျငာခ်က္ (၁) တြင္ ေဖၚျပ၍ ABSDF အား ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု၏ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တပ္ဦးအဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ အတိအလင္းဖြဲ႔စည္းခဲ့ႏုိင္ခဲ့သည္။

- ဗမာျပည္ေက်ာင္းထုတရပ္လံုးႏွင့္ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈတေလ်ာက္လံုးကိုင္စြဲခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းအား ABSDF ၏ ဦးေဆာင္ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚလမ္းစဥ္ျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရး လမ္းစဥ္အျဖစ္ တရား၀င္ ျပဌာန္း ကိုင္စြဲႏုိင္ခဲ့သည္။

- လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းတရပ္အေနျဖင့္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္၍ အသက္ေသြးေၾကာသဖြယ္ ျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္။ စစ္ေရးလမ္းစဥ္တို႔အား ေရးဆြဲျပဌာန္းေပးႏုိင္ခဲ့သည္။

- ABSDF ၏ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဥပေဒ။ နည္းဥပေဒ အစရွိေသာ ဥပေဒမ်ားအား ေရးဆြဲျပဌာန္းေပးႏုိင္ခဲ့သည္။

ဤေကာင္းမႈမ်ားအတြက္ ပထမမ်ဳိးဆက္ကို ေက်းဇူးတင္ရမည္ပင္။ ထို႔အျပင္ ABSDF ပထမမ်ဳိးဆက္. အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း တႏုိင္ငံလံုးလကၡၥာေဆာင္သည့္ ထိုးစစ္ႀကီးမ်ားအျဖစ္ ေအာက္ပါတို႔ကို ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။
- DAB ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးလႈပ္ရွားမႈ (၁၉၉၀) - တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားႏွင့္ လက္တြဲ၍ ေရး ျမိဳ႔သိမ္းတိုက္ပြဲအထိဆင္ႏႊဲႏုိင္ခဲ့သည္။

- အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈ (၁၉၉၂) - ၁၉၉၈ ခုႏွစ္အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျပီး ကုိယ္ပိုင္ေဒသရရွိ ေရးအတြက္ ဆင္ႏႊဲသည့္စစ္ဆင္ေရးျဖစ္သည္။ တႏုိင္ငံလံုးသေဘာေဆာင္သည့္ စစ္ေရးေအာင္ျမင္မႈအျဖစ္ ရန္သူစစ္အုပ္စု၏ “နဂါးမင္းထိုးစစ္ - ၁၉၉၂ (မာနယ္ပေလာထိုးစစ္)” အား ABSDF အပါအ၀င္ လက္၀ဲ လက္ယာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ား စုေပါင္းကာ ခုခံကာကြယ္ျခင္းျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရး ဂုဏ္သိကၡာတက္ေစခဲ့သည္။ ဤသည္လည္း ABSDF ပထမမ်ဳိးဆက္၏ေကာင္းမႈဟုပင္ ယူေသာ္ရမည္ ထင္သည္။

ABSDF ၏ အႏွစ္ ၂၀ ခရီးမွ အေရးႀကီးမည္ထင္သည့္ ျဖစ္စဥ္အစိတ္အပိုင္းတခ်ဳိ႔အား ျပန္ၾကည့္ျဖစ္သည္။ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုတြင္ ဗကသ အား လူသိရွင္ၾကား ဖြဲ႔စည္းလိုက္ႏုိင္သည္။ အေရးေတာ္ပံုအတြင္း လူထု. အၾကမ္းမဖက္ သပိတ္တိုက္ပြဲ ျပင္းထန္ျမင့္မားလာသည္ႏွင့္အမွ် စစ္အုပ္စု၏ ဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈ ကလည္း ျပင္းထန္ျမင့္မားလာသည္။ ရန္သူစစ္အုပ္စု၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈကို မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္လာသည့္ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူတရပ္လံုးက အျမင့္ဆံုးတုိက္ပြဲ ေၾကြးေၾကာ္သံျဖင့္ တခဲနက္ တိုက္ပြဲ ေခၚခဲ့သည္။ “ရ ရင္ ရ။ မရရင္ ခ်” ထုိေၾကြးေၾကာ္သံသည္ ရန္သူစစ္အုပ္စု အေၾကာက္ဆံုးေသာ တိုက္ပြဲ ေခၚသံပင္။ စစ္အုပ္စုက အခ်ိန္မဆိုင္းပဲ အေရးေတာ္ပံုကို အင္အားသံုးျဖိဳခြဲခဲ့သည္။ ထိုသို႔ျဖင့္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုသည္ တပါတီ စစ္အာၥာရွင္ျဖစ္ေသာ မဆလအား ဗမာျပည္ေျမေပၚမွ ရွင္းလင္းဖယ္ရွား လိုက္ႏုိင္သည့္ တစိတ္တပိုင္း ေအာင္ျမင္မႈျဖင့္ အဆံုးသတ္ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ၁၃၅၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု က ေကာင္းမႈေတြေတာ့ ထားခဲ့ႏုိင္သည္။ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲခ်ဳပ္။ ဗမာျပည္ ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္။ ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ ၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလာဒ္။

ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)။ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုသည္ အေထြေထြလူထုတိုက္ပြဲျဖစ္သလို ေက်ာင္းသားတိုက္ပြဲ အျဖစ္လည္း ကမၼည္းတြင္သည္။ တစိတ္တပိုင္းေအာင္ျမင္မႈမ်ားျဖင့္ အေရးေတာ္ပံု အဆံုးသတ္သြားေသာအခါ တိုက္ပြဲ၀င္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားစြာ ေတာခိုခဲ့ၾကသည္။

ေတာခိုေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားသည္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုမ်ဳိးဆက္အျဖစ္ အခိုင္အမာ ရပ္တည္ ခဲ့သည္။ ၁၃၅၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံုကို အေမြဆက္ခံခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ။ ဗကသ အစဥ္အလာအား ဆက္ခံခဲ့ၾကသည္။ (ေက်ာင္းသားသမဂၢ၏ အစဥ္အလာအတိုင္း ခြပ္ေဒါင္းအလံ ကိုလႊင့္ထူကာ “ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၃ မွ”) အေရးေတာ္ပံု. တိုက္ပြဲ၀င္ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ား ေသြးျဖင့္ေရးသည့္အမိန္႔ “ရ ရင္ ရ။ မရ ရင္ ခ်” ကို နာခံဆက္ခံျပီး “ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)”ကို ဖြဲစည္း ထူေထာင္ခဲ့ၾကသည္။

ABSDF အႏွစ္ ၂၀ သမိုင္းအတြင္း တိုက္ပြဲသ႑န္ဆိုင္ရာ အခ်င္းပြားမႈမ်ားစြာ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့သည့္ သမိုင္းဆိုင္ရာ မုခ်တရားအရ က်ေနာ့္အျမင္ကို တိုက္ရိုက္တင္ျပပါမည္။ ABSDF အား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းမွ ေသြဖီေစရန္ႏွင့္ အားနည္းေစရန္ ၾကိဳးစားသူသည္ လံုး၀ အမွားက်ဴးလြန္သူ ျဖစ္သည္။ တစိတ္တပိုင္းမွ်ၾကိဳးစားသူသည္လည္း လံုး၀အမွားကို က်ဴးလြန္သူပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႏွင့္ အေရးေတာ္ပံုအတြင္း က်ဆံုးခဲ့ရေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူ အာဇာနည္ အေထာင္အေသာင္းကုို သစၥာမဲ့ေဖါက္ျပန္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဘာလဲ။ ဘယ္လဲ ယတိပ်က္ေ႐ြးခ်ယ္ရမည့္ တိုက္ပြဲကိုလည္း အႏွစ္ ၂၀ ခရီး အတြင္း က်ေနာ္တို႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရေသးသည္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ - လမ္းေၾကာင္း ၃ သြယ္။

ထိုကိစၥသည္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္အတြက္ ကိစၥႀကီးျဖစ္သည္။ အမွားအယြင္း အတိမ္းအေစာင္း မခံသည့္ ကိစၥႀကီးလည္း ျဖစ္သည္။ ထိုကိစၥ၏ဇစ္ျမစ္သည္ ကာလရွည္ၾကာကတည္းက အစျပဳခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း လတ္တေလာျဖစ္ရပ္အျဖစ္ ၉ ေလးလံုးေလ်ာေမြးဟု ယူဆသည္။ ABSDF ပထမမ်ဳိးဆက္ သည္ မီဒီယာအားကိုးျဖင့္ ၉ ေလးလံုးကို လႈံ႔ေဆာ္ခဲ့သည္။ ေလ်ာေမြးျဖစ္သြားေသာအခါ ႏုိင္ငံေရး ကုန္သြားသည္။ ထိုအခါ ထြက္ေပါက္ရွာၾကေတာ့သည္။ ထက္ေပါက္ရွာသည္က အေၾကာင္းမဟုတ္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္အား ႏုိင္ငံေရးေတာင္ပံ (Political wing) စစ္ေရးေတာင္ပံ (Military wing) ခြဲမည္ဟုဆိုလာေသာအခါ တရားအရ။ အစဥ္အလာအရ ျပန္လည္သံုးသပ္မႈမ်ား လုပ္လာရသည္။ ခုခံကာကြယ္မႈမ်ား လုပ္ရေတာ့သည္။

ႏုိင္ငံေရးေတာင္ပံ (Political wing) စစ္ေရးေတာင္ပံ (Military wing) ခြဲျခင္းသည္ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) အား ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း တခုေအာက္သို႔ သြပ္သြင္းလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းသည္ ေက်ာင္းသားအစဥ္အလာ။ ဗကသ အစဥ္အလာႏွင့္ ဆန္႔က်င္သည္။ ABSDF ၏ သီးျခား လြတ္လပ္သည့္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသြင္ကို ဖ်က္ဆီးျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အစဥ္အလာ။ သမဂၢ အစဥ္အလာတြင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းတခုခု၏ လက္ေအာက္ခံလုပ္ခဲ့သည္မရွိ။ သီးျခားလြတ္လပ္သည့္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရး အင္အားစု။ လႈပ္ရွားမႈအျဖစ္သာ ေတြ႔ျမင္ရသည္။ အာဏာရ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္သည္ျဖစ္ေစ။ မျဖစ္သည္ျဖစ္ေစ တူလ်င္တြဲလုပ္သည္။ မတူလ်င္ ခြဲလုပ္သည္။ လူထုအက်ဳီးစီးပြား။ ေက်ာင္းသားထုအက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ ဆန္႔က်င္လာလ်င္ တိုက္ပြဲ၀င္သည္။

ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) သည္ ၁၉၂၀ ကတည္းကစတင္ခဲ့သည့္ ဗမာျပည္ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ တဆက္တစပ္တည္း ျဖစ္သည္။ စစ္ေၾကာင္း တေၾကာင္းတည္း ျဖစ္သည္။ သမဂၢ အစဥ္အလာကို အေမြဆက္ခံခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ (ေက်ာင္းသားသမဂၢ. အစဥ္အလာအတိုင္း ခြပ္ေဒါင္းအလံကို လႊင့္ထူကာ “ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၃ မွ”) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္သည္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အစဥ္အလာအတုိင္း လြတ္လပ္သည့္အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း ABSDF ၏ ေၾကညာစာတမ္းဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည့္ ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) အပိုဒ္ခြဲ ၂ ၌ “ကၽြန္ပ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦးသည္ မည္သည့္ႏုိင္ငံေရးပါတီ မည္သည့္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား. လႊမ္းမိုးမႈမရွိပဲ လြတ္လပ္စြာ ဖြဲ႔စည္းျခင္းျဖစ္သည္” (ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၂ မွ) ဟု အတိအလင္း ေၾကညာထားခဲ့သည္။

က်ေနာ္တို႔က ထိုတရားႏွင့္အညီ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ၏ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး လမ္းစဥ္ အလံအား အခက္အခဲမ်ားစြာျဖင့္ လႊင့္ထူခ်ီတတ္ခဲ့ၾကသည္။ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၏ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္း။ သမိုင္းလမ္းေၾကာင္းသည္ အႀကီးအက်ယ္ ခ်ဳိးေကြ႔သြားေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက ေဖာက္ျပန္၍ လက္ေအာက္ခံျဖစ္ေသာ အစဥ္အလာသို႔ ထိုးစိုက္က်ဆင္းသြားေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔ အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက ခြပ္ေဒါင္းႀကိမ္စာသင့္ေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက နယ္ခ်ဲ႔ ဆန္႔က်င္ေရး။ ဖက္ဆစ္တုိက္ဖ်က္ေရး။ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး အဆက္ဆက္တြင္ က်ဆံုးခဲ့ေလျပီးေသာ ေက်ာင္းသားအာဇာနည္အေထာင္အေသာင္း၏ ႀကိမ္စာသင့္ေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ ခဲ့ပါက အစဥ္အလာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ။ ေက်ာင္းသားသမိုင္းႏွင့္ ကင္းကြာ၍ ေဖာက္ျပန္ေသာ ေက်ာင္းသား အင္အားစု ျဖစ္သြားေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက ဗမာျပည္ ေက်ာင္းသားထု တရပ္လံုးႏွင့္ ကင္းကြာသြားေပမည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ က်ေနာ္တို႔အေရးနိမ့္ခဲ့ပါက ဗမာျပည္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈအားလံုး၏ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စစ္ေၾကာင္းအျဖစ္မွ ရွက္ဖြယ္လိလိ ေသြဖယ္ သြားေပမည္။

ယခုအႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ႏုိင္ငံေရးမွန္ႈ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)သည္ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ ရွင္သန္ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့သည္ဆိုလ်င္ ထိုေလာကဓံကို အႏုိင္တိုက္ႏုိင္ခဲ့၍သာျဖစ္သည္။ ေၾကညာခ်က္ (၁) မွ စတင္ကာ တႏုိင္ငံလံုးသို႔ေပးထားေသာ ႏုိင္ငံေရးကတိက၀တ္ျဖစ္သည့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီး ကို ေအာင္ျမင္သည္အထိိ ဆင္ႏႊဲသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း (ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၅ မွ) ဆိုသည့္ ႏုိင္ငံေရးအာမခံခ်က္အား ယေန႔တိုင္ ဦးလည္မသုန္ထမ္းရြက္ခဲ့ႈသာ ျဖစ္သည္။ အႏွစ္ ၂၀ သို႔ေရာက္၍ ABSDF ၏ ပထမမ်ဳိးဆက္ေခါင္းေဆာင္မႈ အမ်ားစုအား ျပန္လွည့္ၾကည့္ေသာအခါ သူတို႔ မရွိၾကေတာ့။ သူတို႔မရွိေတာ့ေသာ္လည္း ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) က ဆက္လက္၍ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု၏ မျပီးဆံုးေသးသည့္တာ၀န္။ ေက်ာင္းသားထုတရပ္လံုး၏ ဒီမိုကေရစီေရးတာ၀န္မ်ားအား ပခံုးထမ္းတာ၀န္ယူလ်က္ပင္ရွိသည္။ က်ေနာ္တို႔တြင္ ပုဂၢိဳလ္ေရးမရွိ။ က်ေနာ္တို႔တြင္ မူႏွင့္ အစဥ္အလာ သာရွိသည္။ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) တြင္ က်ရာတာ၀န္မ်ားအား ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည့္ ပထမမ်ဳိးဆက္၀င္မ်ား ဆက္လက္၍ ရွိေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုရဲေဘာ္မ်ားကိုေတာ့ျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ အေလးအျမတ္ျပဳသည္။ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)၏ မူကို နာခံသူ။ ကတိက၀တ္ကို ေလးစားသူ။ အစဥ္အလာကို ေလးနက္သူမ်ားအျဖစ္ အေလးအျမတ္ျပဳျခင္းျဖစ္သည္။

ဗမာျပည္အဖိႏွိပ္ခံတို႔၏ ေတာ္လွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲက မျပီးေသး --- ။ စစ္အုပ္စုကို အျပီးအျပတ္ ေခ်မႈန္းေဖ်ာက္ဖ်က္မည့္ (ABSDF ေၾကညာခ်က္ (၁) ၇ - ၁၁ - ၈၈။ အပုိဒ္ခြဲ ၅ မွ) ေတာ္လွန္ေရးခရီးစဥ္က မျပီးေသး။ ထို႔သည္ႏွင့္အတူ ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)၏ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးသည္ လည္း မျပီးဆံုးေသး။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
ေဒါင္းအိုးေ၀ အတြဲ (၁) အမွတ္ (၆)၊ဧၿပီ - ေမ - ဇြန္၊ ၂၀၀၈

ABSDF ၏ မ်ဳိးဆက္ကိစၥ ေဆြးေႏြးခ်က္

“ပါရမီသက္ကုန္သြားလွ်င္ ပညာသက္ျဖင့္ ဆက္ရမည္” ဟူေသာ စကားရပ္ကို ၾကားဖူးသည္။ မကဒတ၏ လက္ရွိအေျခအေနသည္လည္း ထိုအတိုင္းပင္။ ဤေနရာတြင္ “ပါရမီသက္” ဆိုသည္မွာ ၁၃၅၀ ျပည့္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုကို ရည္ညြန္းျခင္းျဖစ္သည္။ “ရွစ္ေလးလံုး - ပါရမီသက္” အစား “က်ဳိးစားအားထုတ္မႈ - ပညာသက္” ျဖင့္ ဆက္ရမည့္ အေျခအေနအခ်ိန္အခါသို႕ ဆိုက္ေရာက္လာၿပီဟု သံုးသပ္ယူဆသည္။ “ပညာသက္” ဘာျဖစ္သင့္သနည္း။ ထိုသည္ကို ဗမာျပည္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ား (အထူးသျဖင့္ ဗကသ) တိုက္ပြဲစဥ္ဆက္၊ သမိုင္းအစဥ္အလာမ်ားႏွင့္အညီ ရွာေဖြရမည္ျဖစ္သည္။
ဦးစြာ ယေန႔ေရာက္ရွိေနသည့္ တပ္ဦး၏ မ်ုဳိးဆက္လကၡဏာအား ေဆြးေႏြးပါမည္။ မ်ဳိးဆက္တြက္ခ်က္မႈ ႏွစ္ကာလအရ အႏွစ္ ၂၀ လွ်င္ မ်ဳိးဆက္တဆက္ျဖစ္သည္။ မကဒတသည္ ၂၀၀၈ သို႔ေရာက္ေသာအခါ မ်ဳိးဆက္တဆက္သို႔ ကူးေျပာင္းသြားၿပီျဖစ္သည္။ မကဒတ ပထမမ်ဳိးဆက္ႏွင့္ မကဒတ ဒုတိယမ်ဳိးဆက္ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထိုမ်ဳိးဆက္ ၂ ခုသည္ သီးျခားလကၡဏာမ်ားကိုယ္စီ ရွိေနၾကသည့္ မ်ဳိးဆက္မ်ားျဖစ္သည္။ ထိုသီးျခားလကၡဏာမ်ားအား ေဆြးေႏြးပါမည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ တခြင္တျပင္လံုး လကၡဏာအရ ၂၀ ရာစု၏ ေနာက္ဆံုးမ်ဳိးဆက္ျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ တခြင္တျပင္လံုး လကၡဏာအရ ၂၁ ရာစု၏ ပထမဦးဆံုးမ်ဳိးဆက္ျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမွ တိုက္႐ိုက္ထြက္ေပၚလာသည့္ အင္အားစု ျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးအား ပထမမ်ဳိးဆက္ႏွင္အတူဆက္ခံလိုက္ပါၿပီး ပထမမ်ဳိးဆက္၏ ဦးေဆာင္မႈေအာက္တြင္ ေတာ္လွန္သည့္ ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္္ ခဲ့ၾကသည့္ အင္အားစု ျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ၁၃၅၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီး၏ “ေကာင္းေမြ (ပါရမီသက္)” အားလံုး (လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ နယ္ေျမ၊ လက္နက္၊ တပ္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ျဖစ္သည့္ အင္အား၊ ၉၀ - ေမ ေ႐ြးေကာက္ပြဲရလာဒ္) ကို လက္ခံရယူၿပီး ေတာ္လွန္သည့္ ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခြင့္ ရခဲ့သည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ေကာင္းေမြ (ပါရမီသက္) အႂကြင္းအက်န္မ်ားကိုသာ လက္ခံရယူႏုိင္မည္ ျဖစ္ၿပီး ဆိုးေမြမ်ား (ဥပမာ - အၾကမ္းမဖက္ေရးအပါအ၀င္ တိုက္လို႔မရရင္ သူ႕ေအာက္ကို၀င္လုပ္ ဆိုသည့္အေလွ်ာ့ေပးေရးအေတြးအေခၚမ်ား၊ အင္အား ကိုယ္ေရစစ္မႈ) ကိုသာ လက္ခံရယူႏုိင္မည္ ျဖစ္ၿပီး “အားထုတ္မႈ - ပညာသက္” ျဖင့္ ေတာ္လွန္သည့္ႏုိင္ငံေရးက်န္းမာမႈကို ဆက္ရမည့္သူမ်ား ျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္မႈမရွိပဲ စစ္အုပ္စုအျဖစ္ ေျဗာင္ ရပ္တည္ေနရသည့္ ရန္သူႏွင့္ အေျခခံဥပေဒမရွိပဲ အစိုးရလုပ္ေနရသည့္ ရန္သူအား ႏုိင္ငံေရးအသာ စီးျဖင့္ ေတာ္လွန္သည့္ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရခဲ့သူမ်ားျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ စစ္အုပ္စုမွစိတ္ႀကိဳက္ေရးစြဲထားသည့္ အေျခခံဥပေဒ အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ၿပီး အေျခအေနႏွင့္ စစ္ဗိုလ္တမတ္သားပါလီမန္ျဖင့္ တရား၀င္အစိုးရလုပ္မည့္ရန္သူအား ႏုိင္ငံေရး ဗလံုးဗေထြးအေျခအေနျဖင့္ ေတာ္လွန္သည့္ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ားအား ထမ္းေဆာင္ရမည့္ သူမ်ား ျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ႏုိင္ငံတကာ အေျခအေနအရ လူအခြင့္အေရး၊ အၾကမ္းမဖက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး … စသည္မ်ားကို သြင္းကုန္အျဖစ္တင္သြင္းေနသည့္ ကမၻာ့အေျခအေနတြင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခဲ့ရသည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
(ဤေနရာတြင္ အလွ်င္းသင့္သျဖင့္ အႏွစ္ ၂၀ ကာလ တပ္ဦးအတြင္း ေပးခဲ့သည္ ႏုိင္ငံေရးသင္တန္း အမ်ဳိးအစားမ်ားအား မိမိသိမီသေလာက္ တင္ျပသြားပါမည္ …
- အေမရိကန္သံတမန္ဂု႐ုႀကီး ကစ္ဆင္းဂ်ား၏ နာမည္ေက်ာ္ လြန္းျပန္ သံတမန္နည္းနာသင္တန္း၊
- အၾကမ္းမဖက္ႏုိင္ငံေရးအန္တုမႈ (PD) သင္တန္း
- လူ႔အခြင့္အေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ အေျခခံဥပေဒ၊ ဖက္ဒရယ္သတန္း
- သတင္းေထာက္သင္တန္း
- သံတမန္ေရးသင္တန္း၊ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈသင္တန္း
- ပဋိပကၡ ညႇိႏွဳိင္းအေျဖရွာျခင္းသင္တန္း
- လူထုအဓိက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းသင္တန္း
- (CO) သင္တန္း … စသည္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို အားမေပးသည့္ အေတြးအေခၚ အခင္းအက်င္းကို ဖန္တီးေပးမည့္ ႏုိင္ငံေရးသင္တန္းမ်ားကိုသာ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။)
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ႏုိင္ငံတကာအေျခအေနအရ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အၾကမ္းဖက္မႈတိုက္ဖ်က္ေရး စစ္ပြဲအား သြင္းကုန္အျဖစ္တင္သြင္းေနသည့္ ကမၻာ့အေျခအေနေအာက္တြင္ ေတာ္လွန္သည့္ ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ားအား ထမ္းေဆာင္ရမည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
(ဤေနရာတြင္ အလွ်င္းသင့္သျဖင့္ ထိုကမၻာ့အခင္းအက်င္းမွ ဖန္တီးလိုက္သည့္ ထင္ရွားထူးျခား သည့္ ႏုိင္ငံတကာ အေျခအေနအား မိမိသိမီသမွ် တင္ျပပါမည္။
- “ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အၾကမ္းဖက္မႈတိုက္ဖ်က္ေရးစစ္ပြဲတြင္ ၾကားမရွိ ရန္သူႏုိင္ငံႏွင့္ မိတ္ေဆြႏုိင္ငံ သာရွိသည္” ဟူေသာ ႏုိင္ငံတကာတည္ၿငိမ္ေရးကို ၿခိမ္းေျခာက္သည့္ ေပၚလစီအား အေမရိကန္မွ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာျခင္း
- အာဖဂန္နစၥတန္ကို က်ဴးေက်ာ္စစ္ဆင္ႏႊဲ၍ သိမ္းပိုက္ျခင္း
- မိစၦာ၀န္႐ိုးစြန္း ၃ ႏုိင္ငံ စာရင္းအား တင္သြင္း ေၾကညာျခင္း
- အီရတ္ႏုိင္ငံအား က်ဴးေက်ာ္စစ္ဆင္ႏႊဲ၍ သိမ္းပိုက္ျခင္း
- ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံ စစ္အာဏာသိမ္းပြဲအား အေမရိကန္မွ ေထာက္ခံလိုက္ျခင္း
- ထိုင္းအာဏာသိမ္းပြဲအား အေမရိကန္မွကန္႔ကြက္မႈမျပဳျခင္း …စသည့္ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ႏွင့္ အၾကမ္းမဖက္ေရးစံမ်ားမွ ခြဲထြက္လာသည့္ အခင္းအက်င္းမ်ားကို ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။)
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ စစ္ေအးလြန္ေခတ္တြင္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခဲ့ရသည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ဒုတိယစစ္ေအးေခတ္ (၂၀၀၅ - ကစ္ဆင္းဂ်ား၏ စာအုပ္တြင္ “ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရး၏ ဗဟိုဆြဲအားသည္ အတၱလန္တစ္မွ ပစိဖိတ္သို႔ ေ႐ႊ႕လာၿပီ”ဟု ေရသားခဲ့ၿပီး ကတည္းက စတင္ခ့ဲသည္။ နာဂစ္တြင္ အေမရိကန္စစ္သေဘၤာမ်ား ပင္လယ္၀ေရာက္မွ ျပန္ထြက္သြားျခင္းသည္ ထိုအေျခအေန၏ ေဖၚျပခ်က္ျဖစ္သည္။) တြင္ ေတာ္လွန္သည့္ ႏုိင္ငံေရး တာ၀န္မ်ားထမ္းေဆာင္ရမည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ႏုိင္ငံတကာသံတမန္ေရးတိုက္ပြဲကို အားျပဳခဲ့သည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ျပည္တြင္းလူထုကိုမွီခိုကာ ေတာ္လွန္စစ္ႏြဲရမည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ပထမမ်ဳိးဆက္သည္ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႏွင့္ စတင္ခဲ့ၿပီး ေ႐ႊ၀ါေရာင္အေႂကြးျဖင့္ အဆံုးသတ္ခဲ့ရသည့္ အင္အားစုျဖစ္သည္။
- ဒုတိယမ်ဳိးဆက္သည္ ေ႐ႊ၀ါေရာင္အေႂကြးျဖင့္ ေတာ္လွန္သည့္ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္မ်ားကို စတင္ ထမ္းေဆာင္ရမည့္ မ်ဳိးဆက္ျဖစ္သည္။
ဤသည္မ်ားသည္ မ်ဳိးဆက္ ၂ ဆက္၏ အေျခခံကြဲျပားသည့္ ၾကင္အင္လကၡဏာမ်ားျဖစ္သည္။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

Sunday, September 7, 2008

၁၈ ႏွစ္ထဲက မွတ္စု

ဘာေတြကို ႐ြက္ထမ္းထားသလဲ
ဒါဟာလည္း
ငါတို႔ေခတ္ရဲ႕ အႀကီးက်ယ္ဆံုး
ပဲ့တင္ထပ္မႈျဖစ္တယ္။

သႏိၱသုခ ရသမြန္
ေလဦးသြဲ႔သြဲ႔
လဲ့လဲ့စိမ္းျမ
ခေရပြင့္ေကာက္သလို ေကာက္ခဲ့ၾက
ေမႊးထံုသင္းရွ။

အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ
၀ႆကာရပုဏၰား၌ ပန္းေပါင္းတရာစိတ္ဓာတ္မရွိ။

အဲဒီလိုနဲ႔
ဥကၠဌ ဘရမ္ဆိုင္း
ဥကၠဌ ႏုိင္ေ႐ႊက်င္
ဥကၠဌ ငိန္းကယန္းထန္
သႏိၱသုခလမ္းကို ရွာေဖြရင္း
မၿငိမ္းခ်မ္းေသာေျမ၌ ေခါင္းခ်သြားခဲ့ၾကရ။

ေလာကီဘံုသား ဆံုလည္ႏြားတဲ့
အဖန္ဖန္ၾကံဳေသာ ဘ၀မ်ား
မာယာမ်ားတယ္။

ဘာေတြကို ႐ြက္ထမ္းထားသလဲ
ဒါဟာလည္း
ငါတို႔ေခတ္ရဲ႕ အႀကီးက်ယ္ဆံုး
ပဲ့တင္ထပ္မႈ ျဖစ္တယ္။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

၂၀၀၆ ကယမ္းျပည္သစ္ ပါတီ ဥကၠဌ ၿငိမ္းကယန္းထန္ က်ဆံုးကြယ္လြန္သည္ဟု ၾကားစဥ္က ေရးျဖစ္တဲ့ကဗ်ာ

Saturday, September 6, 2008

ဘိသိတ္ခံယူပြဲ

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)

(၁)
စစ္ေျမျပင္ ေထာက္လွမ္းေရးတာ၀န္ယူထားသည့္ ရဲေဘာ္မ်ားျပန္ေရာက္လာၾကၿပီ။ သူတို႔ထြက္သြားတာ ေတာင္ ရက္အနည္းငယ္ရွိခဲ့ၿပီပဲ။ တိုက္ပြဲတခုေဖၚဖို႔ ျပင္ဆင္ေထာက္လွမ္းေနတာဆိုေတာ့ စိတ္၀င္စားေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တပ္စုမွဴးျဖစ္သူ ရဲေဘာႀ္ကီးေႄကြႏွင့္ မဟာမိတ္ ရလလဖ (ရွမ္းျပည္လူမ်ဳိးေပါင္းစံု လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႔)မွ တပ္စုမွဴး ဗိုလ္ေလးထြန္းတို႔ဆီတန္းသြားသည္။ သတင္းထူးမည္ထင္သည္။ ရဲေဘာ္အားလံုးက ကိုေႄကြႀကီးျပန္အလာကို စိတ္အားထက္သန္စြာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။ သူတို႔စကားေျပာေနၾကသည္က အၾကာႀကီး။ အားလံုးက အေျဖကိုသိခ်င္ေနၾကသည္။ လည္တဆန္႔ဆန္႔။ ထိုအထဲတြင္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ အျပင္းထန္ဆံုးက က်ေနာ္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ထူးေအာင္။ ဟုတ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကို ေရာက္ရွိလာသည္မွာ မၾကာေသး။ စစ္သင္တန္း ဆင္းခဲ့သည္မွာလည္း မၾကာေသး။ အေျခအေနေကာင္း၍တုိက္ပြဲေဖၚျဖစ္ပါကဤပြဲသည္ က်ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဓါးကို ဓါးျခင္း၊ လွံကို လွံျခင္း ရင္ဆိုင္သြားမည္ဆိုသည့္ ရန္သူစစ္အုပ္စုအေပၚ ပထမဦးဆံုး လက္တုန္႔ျပန္ရမည့္ပြဲ။ ထိုင္မရ။ ထမရ။ ထိုအခ်ိန္ ဗိုလ္ေလးထြန္းက သူ႔ရဲေဘာ္တေယာက္ကိုလွမ္းေခၚၿပီး က်ေတာ္တို႔ရွိရာကိုျပရင္း တစံုတခု ေျပာေနသည္။ ထိုရဲေဘာ္ေရာက္လာၿပီး ေျပာလိုက္သည့္စကားက တန္ဖိုးရွိပါဘိ။ “တပ္စိတ္ေကဒါေတြ ေဆြးေႏြးပြဲတက္ဖို႔ ေခၚတယ္” က်ေနာ္တို႔အားလံုး တိုင္ပင္မထားပဲ “ေဟး”ခနဲ႔ ေအာ္ျဖစ္သြားမိသည္။ ကိုေႄကြႀကီးက ရွဴတည္တည္လွမ္းၾကည့္မွ မ်က္ႏွာပိုးသပ္ ေသနတ္ျဖဳတ္ၿပီး တိုက္ေနလိုက္ရသည္။ ေသခ်ာသြားၿပီ။

(၂)
က်ေနာ္တို႔ ေတာခိုလာေတာ့ တပ္ရင္းေနာက္တန္းကိုေရာ။ ဗဟိုေနာက္တန္းစခန္းကိုပါမေရာက္။ ထိုအခ်ိန္က တပ္ရင္းတရင္းလံုးကလည္း ေရွ႕မွာ။ စစ္သင္တန္းကိုပင္ လပဒတ (လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစု) ဗဟိုစခန္းတြင္ တက္ေရာက္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုဗဟိုစခန္းက စခန္းေသမဟုတ္။ ေျပာက္က်ားစစ္ ေသနဂၤဗ်ဴဟာႏွင့္အညီ ေရြ႕လ်ားေျပာင္းလဲ ေနေသာစခန္း။ မွတ္မွတ္ရရ ထိုစဥ္က လပဒတဗဟိုက “လြယ္ဖီ ေတာင္တန္း”ေပၚမွာ။ စစ္သင္တန္းပင္ မတက္လိုက္ရပဲ ရန္သူ႔စစ္ေၾကာေရးမွ ရရွိခဲ့တဲ့ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ ကြယ္လြန္သြားသည့္ ရဲေဘာ္ႀကီး ႏုိင္မိုးေအာင္ကိုဤေတာင္တန္းေပၚမွာပဲ ထားခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

စစ္သင္တန္းၿပီးသည္ႏွင့္ တပ္စိတ္မ်ားႏွင့္တြဲရသည္။ ေနာက္ေတာ့ မဟာမိတ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားႏွင့္အတူ နယ္ေျမရင္းႏွီးမႈ။ လူထုရင္းႏွီးမႈရရွိေရးအတြက္ စစ္ေၾကာင္းထြက္ၾကသည္။ ထိုခရီးက နယ္ေျမေလ့လာေရး ခရီးျဖစ္သလို ႏိုင္ငံေရးခရီး။ စည္းရံုးေရးခရီးလည္း ျဖစ္သည္။ နယ္ေျမစံုသည့္အခါတြင္မွ ရလလဖ - အမွတ္ (၁) တပ္ရင္း လႈပ္ရွားေဒသကို တပ္စုမူး ရဲေဘာ္ေႄကြဦးေဆာင္ေသာ တပ္စိတ္တစိတ္လိုက္ပါသြားရန္ တာ၀န္ ေပးသည္။ ဤခရီးကေတာ့ နယ္ေျမေလ့လာေရးခရီး မဟုတ္ေတာ့။ တိုက္ခိုက္ေရးအမိန္႔ပါ ထည့္ေပး လိုက္သည္။ ၾကည္လင္ေအးျမသည့္ ပြန္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ၿပီး အေရွ႕ဘက္ကမ္းကို သြားေနသူမ်ားက တက္ႄကြလန္းဆန္း ေနၾကသည္။ တိုက္ခိုက္ေရးအမိန္႔ ရခဲ့ၿပီကိုး။ က်ေနာ္တို႔အစုအဖြဲ႔တြင္ပါ၀င္ၾကသူမ်ားက တပ္စုမွဴး ရဲေဘာ္ စိုးမိုႀကင္(ကိုေႄကြ)။ တပ္စိတ္မွဴး ရဲေဘာ္စံလွ။ ဒုစိတ္မွဴး ရဲေဘာ္ပီလီ။ ေဆးမွဴး မင္းေမာင္ေမာင္။ ရဲေဘာ္၀င္းလႈိင္။ ရဲေဘာ္ဖြတ္။ ရဲေဘာ္ထူးေအာင္ႏွင့္ က်ေနာ္။ အေနာက္ဖက္ကမ္းမွာ က်န္ခဲ့သူမ်ားကေတာ့ မအီမသာ။

တပ္ရင္း (၁) ဂြင္။ ပြန္ေခ်ာင္း။ လြယ္ေမာေတာင္ႏွင့္ မဲနယ္ေတာင္တို႔ကားက်န္ခဲ့ၿပီ။ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ MTA/ UWSA နယ္ေျမမ်ားႏွင့္ နီးကပ္သြားၿပီျဖစ္သည္။ ရွမ္းရြာေတြကမ်ားသည္။ တိုက္ပြဲေတြျပင္းထန္ခ်ိန္က ျဖတ္ေလးျဖတ္ဒဏ္ကို အႀကီးအက်ယ္ ခံထားရသည့္ ရြာေတြ။ တခ်ဳိ႔ရြာေတြက ယခုမွ ျပန္လည္ထူေထာင္ကာစ။ ရြာႏွင့္မတူ။ ဒုွ်သည္စခန္းေတြႏွင့္ ပိုႈတူသည္။ အစစ ခ်ဳိ႔တဲ့လြန္းလွသည္။ လူထုဆင္းရဲလ်င္ က်ေနာ္တို႔လည္း ဆင္းရဲသည္။ ရွမ္းပဲပုတ္ဆိုေသာ္လည္း ပဲပုတ္မရွိ။ လူေလးေယာက္အတြက္ ပဲပုတ္ႏွစ္ခ်ပ္ကို ေထာင္းၿပီး ေရခ်ဳိးေပးလိုက္သည္။ ထိုပဲပုတ္ေရက်ဲသည္ ဟင္း။ ရြာအမ်ားစုက ၾကက္သြန္ျဖဴစိုက္ၾကသည္။ စားစရာ ဘာမွမရွိေတာ့ေသာအခါ ၾကက္သြန္ျဖဴေတြကို ေထာင္းၿပီး ဟင္းခ်က္စားၾကသည္။ အနံက မႊန္ၿပီး အရသာက စပ္ဖ်င္းဖ်င္း။

ေနာက္ေတာ့ မဟာမိတ္ပင္မစစ္ေၾကာင္းက လူထုလုပ္ငန္းႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ရန္ ထြက္ခြာသြားသည္။ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္အတူ ဗိုလ္ေလးထြန္းတို႔တပ္စု။ ထိုအစုအဖြဲက အင္မတန္ညီသည္။ တပ္မွဴးေတြလည္း လူငယ္ေတြ။ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈလည္း ရွိၾကသည္။ အစုအဖြဲ႔က လူမမ်ားေတာ့လို႔ထင္။ တေယာက္ျခင္း ရင္းႏွီးမႈလည္း အေတာ္ကေလးရၾကသည္။ အစုအဖြဲ႔ ရင္းႏွီးမႈအျပင္ လူထုနဲ႔လည္း အေတာ္ေလး ရင္းႏွီးေနေပၿပီ။ နယ္ေျမအေနအထားကိုလည္း အေတာ္ကေလး တြက္ခ်က္ႏုိင္လာေပၿပီ။ နယ္ေျမခံျဖစ္သည့္ ဗိုလ္ေလးထြန္းတို႔တပ္စုကလည္း အင္မတန္ေျမပုိင္သည့္ရဲေဘာ္ေတြ။ လက္နက္ဖြဲ႔စည္းပံုကလည္း ေကာင္းသည္။ က်ေနာ္တို႔ အစုအဖြဲ႔တြင္ M 23 စက္လက္ပါသလို ဗိုလ္ေလးထြန္းတို႔ တပ္စုတြင္ RPG 2 ႏွင့္ M 79။

ထိုအခ်ိန္ကတည္းက ရန္သူသတင္းကို မျပတ္စံုစမ္းေနခဲ့သည္။ သိပ္ေတာ့မၾကာ။ သတင္းရၿပီ။ နမ့္ဆမ္ ကားလမ္းေပၚက လမ္းကင္း။ ကိုယ့္အင္အားႏွင့္ဆိုလ်င္ ရန္သူကို ေခ်မႈန္းေရးပင္လုပ္ႏုိင္သည္။ ေဒသခံလူထုက လည္း ကူညီရန္အသင့္။ လူေရြြးၿပီး အခုိင္အမာအခ်က္အလက္ ေထာက္လွမ္းစုံစမ္းရန္ လႊတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခု သူတို႔ ျပန္လာၾကၿပီ။

က်ေနာ္ ေသနက္တိုက္ၿပီးလို အစိတ္အပိုင္းမ်ား ျပန္လည္တပ္ဆင္ေနစဥ္မွာပင္ ကိုေႄကြႏွင့္ ကိုစံလွတို႔ ျပန္လာၾကသည္။ ရဲေဘာ္အားလံုးကို စုရန္ေျပာသျဖင့္ ေသနက္ကိုအျမန္ဆင္လိုက္ၿပီး သူတို႔ႏွင့္ ၀င္ထိုင္ လိုက္သည္။ ရည္မွန္းထားသည့္ လမ္းကင္းကို တိုက္မည္။ အေပါ့ပါးဆံုးျဖစ္ေစရန္ မလိုအပ္ေသာပစၥည္းမ်ားကို ထားခဲ့ၾကမည္။ ညပုိင္းခ်ီတက္မည္။ အသံမျမည္ေစရန္ အီးေကြးမန္႔ကို ျပင္ဆင္ထားရမည္ --- စသည္ အေျခအေန၊ အခ်က္အလက္ႏွင့္ စုရပ္၊ စံုရပ္၊ စကား၀ွက္တို႔ကို ေျပာၾကားသည္။ ရဲေဘာ္မ်ားကား ခဏအတြင္းမွာပင္ ထမင္းခ်က္သူ။ ပစၥည္းသိမ္းသူ။ အီေကြးမန္႔ျပင္သူတို႔ႏွင့္ ရႈပ္ေထြးသြားၾက၊ မ်က္ႏွာေတြက ၀င္းပ။

(၃)
တညလံုး ခ်ီတက္ခဲ့ၾကရသည္။ ရြာေတြကို ကြင္းၿပီးေရွာင္ခဲ့ရသျဖင့္ ခရီးက ပမ္းလြန္းလွသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည္။ ရလ်င္ရ၊ မရလ်င္ခ်။ မရ၍ခ်ၾကမည္။ ထိုစိတ္ဓါတ္က က်ေနာ္တို႔ကို နတ္ဖမ္းစားသလို ဖမ္းစားထားသည္။ လမိုက္ညအေမွာင္ထုအတြင္းထဲမွာ အလဲလဲ၊ အကြဲကြဲျဖင့္ ခ်ီတက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သတ္မွတ္ေနရာကို သံုးနာရီခြဲေလာက္မွ ေရာက္သည္။ အလင္းက ျပဳိးတပ်ပ်။ ပါလာသည့္ ထမင္းထုတ္မ်ားကို ေျဖ၍စားသူမ်ားက စားေနၾကၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ေမာပန္းမႈေၾကာင့္ေရာ။ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ပါ မစားႏုိင္။

ၿပီး --- တိုက္ပြဲအတြက္ေနရာခ်ၾကသည္။ မူလက ကားလမ္းေဘးရွိ ကုန္းကေလးတခုတြင္ ေနရာ ယူရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း အစီအစဥ္ေျပာင္းလိုက္သည္။ က်ေနာ္တို႔ေရာက္ေနသည့္ေနရာက မိုးနဲ – ေမာက္မယ္ ၾကားမွ ကားလမ္း။ ထိုကားလမ္း. တဖတ္တခ်က္ပိုင္ဆိုင္မႈက လမ္းေတာင္ဖက္ပိုင္းသည္ ရလလဖ။ ေျမာက္ဖက္ က MTA။ ကုန္းကေလးတည္ရွိေနတာက ေျမာက္ဖက္မွာ။ ဆုတ္လမ္းမေကာင္း။ ဒါ့အျပင္ ထိုကုန္းကေလးမွာ မၾကာခဏရန္သူကိုေစာင့္ျပစ္ေလ့ရွိသည့္ေနရာ။ ရန္သူအာရံုစိုက္ေသာေနရာ။ ထိုေနရာကိုေရွာင္ၿပီး ခပ္လွမ္း လွမ္းရွိ ေနရာတခုကိုေရြးလိုက္သည္။ ထိုေနရာက ကားလမ္းထက္ေတာ့ႏိုမ့္သည္။ မ်က္ကြယ္ေကာင္းသည္။ ရန္သူအာရံုစိုက္သည့္ေနရာမဟုတ္။ အစုအဖြဲ႔တခုကို စက္တလံုးႏွင့္အတူ ေရွ႕ႀကိဳလႊတ္ထားသည္။ ရန္သူ လာလ်င္ ႀကိဳသိေနရန္ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔က ကားလမ္းအတိုင္း ေနရာယူလိုက္ၾကသည္။ က်ေနာ္က ကိုေႄကြႏွင့္ ကိုစံလွၾကားမွာ။

သတ္မွတ္ေနရာ။ ျပစ္ပိုင္နက္ ကိုယ္စီသက္မွတ္ၿပီး ကိုယ္ေနရာမွ ကိုယ္ၿငိမ္သက္ၿပီးေနၾကသည္။ မၾကာမီ ရြာသားမ်ား လုပ္ငန္းခြင္၀င္ရန္ ကားလမ္းအတိုင္းထြက္လာၾကသည္။ က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ကို ေတြ႔ေန ေသာ္လည္း သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို မေတြ႔ရန္လိုသည္။ ပုလိုင္း။ ေပါက္ျပား။ ေက်ာင္းသြားသူတခ်ဳိ႔။ အခ်ိန္မ်ားက တေျဖးေျဖးကုန္။ အလင္းက အေမွာင္ထုကို ေက်ာ္တက္လာၿပီ။
လမ္းကိုလည္း မ်က္ခ်ည္မပ်က္ၾကည့္ရင္း စက္ကိုင္ထားသည့္ တပ္မွဴးကိုလည္းၾကည့္ေနၾကရသည္။ ေရွ႕ႀကိဳလႊတ္ထားသည့္ အစုအဖြဲ႔က သတင္းပို႔မည္မဟုတ္လား။

ရွမ္းျပည္၏ နံနက္ခင္းက ေအးလြန္းလွသည္။ ထိုအေအးႏွင့္ က်ေနာ္တို႔၏ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ ေပါင္းၿပီး ခံစားေနရတာက တမ်ဳိးတမည္။ ကိုယ့္ေသနတ္ကိုယ္ စုတ္ခ်ည္။ ျဖန္႔ခ်ည္။ တိုက္ပြဲ။ ပစ္ရင္မွန္ေအာင္ ပစ္တယ္ ဆိုေသာ ဖက္ဆစ္စစ္တပ္ကို တည့္တည့္မွန္ေအာင္ ပစ္ရေတာ့မည့္ တိုက္ပြဲ။ ကုိယ့္လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ ေသနတ္နဲ႔ မိစၦာတို႔၏ ၀ိၪာဥ္ကိုႏႈတ္ရေပေတာ့မည္။ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ျမင္ကြင္းေတြက ပ်ဳိးတျပတ္ျပတ္။ က်ေနာ္တို႔က လက္စားေခ်တုန္႔ျပန္ေရးသမားေတာ့ မဟုတ္။ သမိုင္းေႄကြးေတာ့ ေတာင္းရေပမည္။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းက ႀကီးစိုးေနသည္။ တိတ္ဆိတ္စြာ တိုက္ပြဲေခၚေနၾကျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္၏ တိတ္ဆိတ္မႈက က်ယ္ျပန္႔လွ၏။
တပ္စုမွဴးျဖစ္သူႏွင့္ မလွမ္းလွေသာေၾကာင့္ စက္သံတရွွဲရွဲကို မသဲမကြဲၾကားေနရသည္။ ထိုစဥ္ စက္ထဲမွ အသံေပၚလာ.။

“ေရာင္နီေပၚၿပီ”

ထိုသတင္းပို႔ခ်က္က အားလံုးထံ လက္ဆင့္ကမ္း ေရာက္သြားသည္။ အားလံုး ေခါင္းေထာင္သြားသည္။ ရန္သူေရာက္ေနၿပီ။ လႈပ္ရွားမႈတိုင္း ရင္ႏွင့္အမွ်။ သမုိင္းေႄကြး။ အေတြ႔အၾကံဳသစ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ စစ္ဦး။ လက္တကမ္းအကြာ။ ကားသံကို ၾကားေနရ။ ရင္ခုန္သံကို ၾကားေနရ။ ေသနက္ကို ကိုင္ထားတဲ့လက္က ပိုမိုတင္းၾကပ္လာ။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး။ ေခ်ေဂြဗာရား။ ၀င္းေမာ္ဦး။ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္။ အံႀကိတ္။ ေဆ့ျဖဳတ္။ ေသနက္ကို တင္းတင္းပိုက္ထား။ ကားသံ။ ၿပီးနီးကပ္လာသည့္ ကားသံ။ ကားသံ --- ကားသံ --- ၿပီးေတာ့ --- ေသနက္သံ။ က်ေနာ္တို႔၏ ပြိဳင့္အဖြဲ႔က ပစ္လႊတ္လိုက္သည့္ ေသနက္သံ။ ေနာက္ေတာ့ ဆိတ္ၿငိမ္စြာ ေစာင့္ေနသူမ်ား ဆီမွထြက္လာသည့္ ေသနက္သံမ်ား။ ေသနက္သံမ်ားႏွင့္အတူ ကားသည္ က်ေနာ္တို႔ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ထိုးရပ္သြားသည္။

ကားရပ္သြားသည့္ေနရာႏွင့္ က်ေနာ္ေနရာယူထားသည့္ ေနရာကမေ၀း။ ကားကႏွစ္စီး။ ကားရပ္သြားသည္ႏွင့္ ယူနီေဖာင္း၀တ္မ်ား လႊားကနဲ ခုန္ဆင္းေနၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ လမ္းေပၚကို တလိမ့္ေခါက္ေကြး။ ကားထဲ ျပန္လန္က်သြားသူမ်ား။ က်ေနာ္က အကုန္ျမင္ေနရသည္။ ကားထဲတြင္ အေထြးလိုက္ရွိေနသည္ကို ျမင္ေနရသည္။ က်ေနာ့္ေသနက္ကို ေရွ႕က ကားထဲထိုးခ်ိန္ၿပီး ပစ္ခ်ထည့္လိုက္သည္။ က်ေနာ့္ ေသနက္ထဲက က်ည္ထြက္သြားသည့္ အသံႏွင့္အတူ ယမ္းကန္သည့္အရသာကို ခံစားလိုက္ရသည္။ တင္းၾကပ္ေနသည့္ ခံစားမႈေနရာတြင္ ေပါက္ကြဲျခင္းေတြက အစားထိုး၀င္လာသည္။ ေသနက္ႏွင့္အတူ က်ေနာ္လည္း ေပါက္ကြဲေနသည္။ အံကိုတင္းတင္းႀကီတ္ကာ တေတာင့္ျခင္းပစ္ထည့္ေနလိုက္သည္။
က်ေနာ္တို႔ အစစအရာရာလက္ဦးမႈ ရေနသည္။ ရန္သူ လံုး၀အလစ္အငိုက္မိသြားသည္။ က်ေနာ္တို႔ကို လံုး၀ျပန္မပစ္ႏုိင္။ တေတာင့္ျခင္းပစ္ေနရာမွ က်ေနာ့္အျမင္ေတြ၀ါးလာသည္။ မွန္သည္။ က်ေနာ္ မ်က္ရည္မ်ား က်ေနသည္။ ကတၱရာလမ္းေပၚက ျမင္ကြင္းက ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွင့္ ေျပာင္းျပန္။ ဟိုတုန္းက လမ္းေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ အပစ္အခက္ခံခဲ့ရသည္။ အခု အေ၀းေျပးလမ္းမမွာ သင္းတို႔ကို သမိုင္းေႄကြး ျပန္ေတာင္းေနရၿပီ။ ကတၱရာ လမ္းေပၚမွာ ေသေနသူေတြ။ ဒဏ္ရာရေနသူေတြ။ ေသနက္မွန္ၿပီး လန္က်သြားသူေတြ။ ေအာ္ဟစ္ ေနသူေတြ။ က်ေနာ္တို႔ ေအာင္ပြဲခံေနသည့္ျမင္ကြင္းကို က်ဆံုးသြားရသူ ရဲေဘာ္သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျမင္ေစခ်င္ ေနသည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရသူ က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြကို ျမင္ေစခ်င္ေနသည္။ က်ေနာ္တို႔ ေအာင္ပြဲသည္ လူထုေအာင္ပြဲ။ က်ေနာ္တို႔ေအာင္ပြဲသည္ သမုိင္း၏ ေအာင္ပြဲ။

ေအာင္ပြဲခံ ေသနက္သံတို႔က ေတာလံုးညံေနသည္။ က်ေနာ္တို႔. ပစ္ခတ္သံတို႔က ကမႀာႎပေတာ္လဲသံလို တုန္ဟည္းေနသည္။ အဖိႏွိပ္ခံအားလံုးအတြက္ ကိုယ္စားျပဳေနသည့္ ေသနက္သံေတြ။ ဖက္ဆစ္တို႔. ၀ိၪာဥ္ေတြကို ေခ႒ခ်ေနသည့္ က်ည္ဆံေတြ။ က်ေနာ္တို႔ပစ္လႊတ္လိုက္သည့္ က်ည္ဆံေတြထဲကို က်ဆံုးသူတို႔၏ ၀ိၪာဥ္ေတြ ခိုတြဲပါ၀င္ေနသလား။ က်ေနာ္ကေတာ့ ထိုအတိုင္းပင္ ယံုၾကည္ေနသည္။ က်ေနာ္၏ စစ္ဦးတိုက္ပြဲက ေအာင္ပြဲ၏ တံပိုးခရာသံတို႔ျဖင့္ ၿခိမ့္ၿခိမ့္ညံေနေတာ့သည္။ မွန္သည္။ ၾကားေနရသည့္ ေသနက္သံတို႔က ဘိသိပ္မဂၤလာမွာ ပုဏားျဖဴ။ ပုဏားညိဳတို႔ မႈတ္သည့္ ခရုသင္းသံ အလား ---။

ညိဳထက္ (လမ္းသစ္ဦး)
(မွတ္ခ်က္။ ။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ ဒုရင္းမွဴးတဦးအပါအ၀င္ ရန္သူ ၁၁ ဦးက်ဆံုးခဲ့သည္။)